آنیزوکوری (Anisocoria) وضعیتی است که در آن اندازه مردمکهای دو چشم با یکدیگر تفاوت دارد. مردمک روزنهای است که نور وارد چشم میکند تا بینایی ممکن شود. در ۲۰ درصد افراد (یعنی یک نفر از هر پنج نفر)، این تفاوت اندازه کاملاً طبیعی و بدون مشکل است. با این حال، گاهی نابرابری مردمکها میتواند نشانهای از یک مشکل جدی چشمی باشد.
چه کسانی در معرض آنیزوکوری هستند
افراد زیر بیشتر در معرض آنیزوکوری قرار دارند:
- کسانی که مشکل سیستم عصبی دارند
- سابقه آسیب به چشم
- در معرض خطر سکته مغزی
- عفونت ویروسی
- سندرم هورنر (شرایطی که به دلیل آسیب عصبی، افتادگی پلک، کوچکشدن مردمک و کاهش تعریق در یک طرف صورت ایجاد میشود)
- مردمک تونیک آدی (وضعیتی که در آن یک مردمک به اندازه دیگری به نور واکنش نشان نمیدهد)
علائم آنیزوکوری
بسیاری از افراد متوجه تفاوت اندازه مردمکهای خود نمیشوند. برخی تنها زمانی متوجه آن میشوند که عکسهای قدیمی و جدید خود را مقایسه میکنند.
اما اگر آنیزوکوری ناشی از یک مشکل سلامت چشم باشد، ممکن است علائم دیگری نیز مرتبط با آن مشکل ظاهر شود، از جمله:
- افتادگی پلک (پتوز)
- مشکل در حرکت دادن چشم
- درد چشم
- تب
- سردرد
- کاهش تعریق
در صورت مشاهده هر یک از این علائم همراه با آنیزوکوری، باید فوراً به چشمپزشک مراجعه کرد.
تشخیص آنیزوکوری
برای تشخیص آنیزوکوری، چشمپزشک مردمکهای شما را هم در اتاق روشن و هم در اتاق تاریک معاینه میکند. این کار به پزشک امکان میدهد نحوه واکنش مردمکها به نور را بررسی کرده و تشخیص دهد کدام مردمک غیرطبیعی است.
چشمپزشک همچنین با میکروسکوپ اسلیت لمپ (لامپ شکافی) چشمهای شما را بررسی میکند. این ابزار به پزشک اجازه میدهد چشم را در بخشهای ریز و دقیق مشاهده کرده و مشکلات را راحتتر تشخیص دهد.
اگر همراه با تفاوت اندازه مردمکها علائم دیگری نیز داشته باشید، چشمپزشک آزمایشهای بیشتری برای بررسی دقیقتر وضعیت شما انجام میدهد.
درمان آنیزوکوری
معمولاً آنیزوکوری نیازی به درمان ندارد، زیرا تأثیری بر بینایی یا سلامت چشم نمیگذارد.
اگر آنیزوکوری ناشی از یک مشکل سلامت چشم باشد، آن مشکل باید درمان شود.
در صورت داشتن هرگونه پرسش درباره آنیزوکوری، حتماً از چشمپزشک خود بپرسید.