فلج بل یک مشکل عصبی است که عضلات صورت را تحت تأثیر قرار میدهد. این عارضه باعث ضعف یا فلج نسبی عضلات یک طرف صورت میشود. در نتیجه، بستن کامل پلک و لبخند زدن ممکن است با مشکل همراه باشد.
فلج بل معمولاً تنها در بزرگسالان دیده میشود. احتمال بروز آن در افراد مبتلا به دیابت، زنان باردار و کسانی که سابقه خانوادگی این عارضه را دارند بیشتر است.
افتادگی ناگهانی صورت میتواند نشانه سکته مغزی نیز باشد. اگر این حالت به طور ناگهانی رخ داد، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.
علتهای احتمالی فلج بل
در اغلب موارد، علت دقیق فلج بل ناشناخته است. با این حال، پزشکان معتقدند عوامل زیر ممکن است در بروز آن نقش داشته باشند:
- مشکلات سیستم ایمنی بدن
- کاهش جریان خون عصب صورتی (هفتمین عصب جمجمهای)
- عفونت ویروسی که منجر به تورم اعصاب صورت میشود
علائم فلج بل
علائم فلج بل ممکن است ناگهانی ظاهر شوند. از جمله این علائم میتوان به لبخند نزدن در یک طرف صورت، مشکل در تکلم واضح، کاهش حس صورت و درد صورت اشاره کرد که ممکن است پیش از ضعف یا فلج شدن عضلات احساس شود.
چشمها ممکن است خشک شوند و دید تار گردد. بسته نشدن کامل یک چشم و احساس تحریک در آن نیز از نشانههای رایج است. توانایی چشایی ممکن است کاهش یابد و مشکلات شنوایی مانند تغییر یا غیرعادی شدن صداها نیز بروز کند.
اگر علائم در هر دو طرف صورت ظاهر شود، احتمال دارد عارضهای غیر از فلج بل باشد. در صورت عدم بهبود علائم طی چند هفته، چشمپزشک ممکن است امآرآی را توصیه کند. امآرآی تصاویری از بافتهای داخل بدن ارائه میدهد.
نشانههای فلج بل ممکن است مشابه علائم سکته مغزی باشد. در صورت بروز ناگهانی هر یک از این علائم، فوراً به مرکز درمانی مراجعه کنید.
مدت زمان بهبودی فلج بل
از هر ۱۰ نفر مبتلا به فلج بل، حدود ۸ نفر در عرض سه هفته شروع به بهبود میکنند. علائم معمولاً در عرض دو تا سه ماه تقریباً از بین میروند.
در برخی موارد، مقدار کمی فلج یا کاهش حرکت در یک طرف صورت باقی میماند. از هر ۱۰ نفر، حدود ۲ نفر هرگز بهبودی کامل پیدا نمیکنند.
روشهای مدیریت و درمان
فلج بل درمان مشخصی ندارد و در بیشتر موارد طی چند هفته خودبهخود برطرف میشود. با این حال، چشمپزشک میتواند به مدیریت علائم مرتبط با چشم کمک کند. قطره چشم یا روانکنندههای دیگر در صورت بسته نشدن کامل چشم تسکین ایجاد میکنند.
در برخی موارد، کورتیکواستروئیدها، داروهای ضدویروس یا سایر داروها برای کمک به بهبودی تجویز میشوند. در صورت بدتر شدن هر یک از علائم، باید به پزشک عمومی یا چشمپزشک خود اطلاع دهید.