قرنیه، پنجره شفاف جلوی چشم است. پارگی قرنیه (Corneal Laceration) به معنای بریدگی در این بخش از چشم بوده و معمولاً در اثر برخورد یک شیء تیز یا ضربه شدید (مانند برخورد ابزار دستی فلزی) رخ میدهد. این آسیب از خراش قرنیه عمیقتر است و ممکن است تا بخشی یا تمام ضخامت قرنیه را ببرد. در موارد شدید، بریدگی از تمام ضخامت قرنیه عبور کرده و باعث پارگی کره چشم میشود.
پارگی قرنیه یک آسیب بسیار جدی است و برای پیشگیری از کاهش شدید بینایی باید فوراً تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد.
اقدامات اولیه در آسیب دیدگی چشم
اگر چشم شما آسیب دیده است، اقدامات زیر را انجام دهید:
- بهآرامی یک محافظ روی چشم قرار دهید. میتوانید کف یک لیوان کاغذی را ببرید و با چسب دور چشم بچسبانید تا چشم محافظت شود
- چشم را با آب نشویید
- جسم گیرکرده در چشم را خارج نکنید
- چشم را نمالید و به آن فشار نیاورید
- از مصرف آسپیرین، ایبوپروفن یا دیگر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی خودداری کنید؛ این داروها خون را رقیق میکنند و ممکن است خونریزی را افزایش دهند
- پس از محافظت از چشم، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید
نشانههای پارگی قرنیه
علائم پارگی قرنیه ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- درد شدید
- آبریزش چشم
- حساسیت به نور
- تاری یا کاهش دید
- خونریزی (خون در چشم)
- احساس وجود جسم خارجی در چشم
علتهای پارگی قرنیه
هر فعالیتی که در آن اشیاء با سرعت بالا به سمت چشم پرتاب شوند میتواند باعث پارگی قرنیه شود. شایعترین علتها شامل فعالیتهایی مانند برش چوب، سنگزنی فلز، کوتاهکردن چمن و تراشیدن سنگ است. تماس با گردوخاک، ماسه یا حتی لبه کاغذ نیز در صورت وارد شدن نیروی کافی میتواند قرنیه را ببرد.
بیشتر پارگیهای قرنیه با استفاده از عینک محافظ در فعالیتهای پرخطر قابل پیشگیری هستند.
تشخیص پارگی قرنیه
در صورت مشاهده هر یک از نشانههای پارگی قرنیه، بلافاصله به چشمپزشک مراجعه کنید. پزشک با معاینه کامل چشم، میزان آسیب را تعیین میکند و بررسی میکند که بریدگی از نوع سطحی یا تمامضخامت است.
برای معاینه، پزشک ممکن است از قطرههای بیحسی استفاده کند تا چشم در طول معاینه باز بماند. همچنین ممکن است آزمایش رنگآمیزی فلورسئین انجام شود که در آن از رنگ نارنجی (فلورسئین) و نور آبی برای تشخیص آسیب قرنیه استفاده میشود.
درمان پارگی قرنیه
معمولاً برای بستن بریدگی چشم و جلوگیری از عفونت، جراحی انجام میشود. جراحی به پیشگیری از آسیب بیشتر به چشم و خارج کردن هر جسم خارجی باقیمانده در چشم کمک میکند.
پارگیهای شدید ممکن است به چندین نوبت جراحی نیاز داشته باشند و میتوانند به کاهش دائمی بینایی منجر شوند. پس از جراحی، ممکن است چشم برای محافظت پانسمان شود. همچنین پزشک ممکن است داروهایی از جمله داروی ضد درد و داروهای کمککننده به بهبودی تجویز کند.
در صورت پارگی قرنیه، خطر عوارضی مانند جداشدگی شبکیه، عفونت و آب سیاه وجود دارد. پیگیری منظم با چشمپزشک پس از درمان اولیه ضروری است.