قرنیه لایه شفاف جلویی چشم است. بریدگی قرنیه هنگامی رخ میدهد که جسم تیز یا نیروی قابل توجهی مانند ابزارهای فلزی به چشم برخورد کند. این آسیب از خراشیدگی قرنیه عمیقتر است و میتواند تا بخشی یا تمام ضخامت قرنیه را دربرگیرد. بریدگی تمامضخامت قرنیه موجب پارگی کره چشم میشود که یک اورژانس پزشکی جدی است.
بریدگی قرنیه یک آسیب بسیار جدی است و برای جلوگیری از کاهش شدید بینایی نیاز فوری به مراقبت پزشکی دارد.
اقدامات اولیه در آسیب چشمی
در صورت آسیب دیدگی چشم، اقدامات زیر را انجام دهید:
- یک محافظ روی چشم قرار دهید؛ کف یک لیوان کاغذی را بریده و با چسب دور چشم بچسبانید تا هنگام مراجعه به پزشک از چشم محافظت کند
- چشم را با آب نشویید
- جسم گیر کرده در چشم را خارج نکنید
- چشم را نمالید و به آن فشار وارد نکنید
- از مصرف آسپیرین، ایبوپروفن یا سایر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی خودداری کنید، زیرا این داروها خون را رقیق کرده و ممکن است خونریزی را افزایش دهند
- پس از محافظت از چشم، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید
علائم بریدگی قرنیه
بریدگی قرنیه با نشانههای زیر همراه است:
- درد شدید
- اشکریزش
- حساسیت به نور
- تاری یا کاهش دید
- خونریزی (خون در چشم)
- احساس وجود جسم خارجی در چشم
علل بریدگی قرنیه
هر فعالیتی که در آن اجسام با سرعت بالا به سمت چشم پرتاب شوند میتواند باعث بریدگی قرنیه شود. شایعترین علل شامل برش چوب، تراش فلز، کوتاهکردن چمن و تراش سنگ است. تماس با گردوغبار، ماسه یا حتی لبه کاغذ نیز در صورت وارد شدن نیروی کافی میتواند قرنیه را ببرد.
استفاده از عینک محافظ در فعالیتهای پرخطر از بیشتر بریدگیهای قرنیه پیشگیری میکند.
تشخیص بریدگی قرنیه
در صورت مشاهده علائم بریدگی قرنیه، سریعاً به چشمپزشک مراجعه کنید. چشمپزشک معاینه کاملی برای تعیین عمق و وسعت آسیب انجام میدهد و بررسی میکند که بریدگی تا چه اندازه در ضخامت قرنیه نفوذ کرده است.
پزشک ممکن است برای معاینه از قطرههای بیحسی استفاده کند تا چشم باز بماند. همچنین ممکن است از آزمایش رنگ فلورسئین استفاده شود که در آن از رنگ نارنجی و نور آبی برای تشخیص آسیب قرنیه به کار میرود.
درمان بریدگی قرنیه
درمان معمولاً با جراحی برای بستن بریدگی و پیشگیری از عفونت انجام میشود. جراحی به جلوگیری از آسیب بیشتر به چشم و خارج کردن هر جسم خارجی باقیمانده کمک میکند.
بریدگیهای شدید ممکن است به چندین جراحی نیاز داشته باشند و میتوانند به کاهش دائمی بینایی منجر شوند. پس از جراحی، ممکن است چشم پانسمان شود و پزشک داروهایی از جمله مسکن و داروهای کمککننده به بهبودی تجویز کند.
پس از بریدگی قرنیه، خطر عوارضی مانند جداشدگی شبکیه، عفونت و آب سیاه وجود دارد. پیگیری منظم با چشمپزشک پس از درمان اولیه ضروری است.