ادم ماکولای سیستوئید (CME) یک عارضه چشمی است که بخشی از شبکیه را درگیر میکند. در این وضعیت، لکه زرد (ماکولا) متورم میشود و حبابهای ریزی از مایع در آن ایجاد میگردد که شبیه کیستهای کوچک هستند. ماکولا مسئول بینایی مرکزی است و کارهایی مانند خواندن و تشخیص چهره را ممکن میسازد. تورم ماکولا در CME باعث اختلال در دید دقیق میشود.
علائم ادم ماکولای سیستوئید
رایجترین نشانه CME تاری یا اعوجاج دید مرکزی است؛ به گونهای که اشیای مقابل موجدار یا تار دیده میشوند. این عارضه بر دید محیطی (جانبی) تأثیری ندارد. ممکن است اشیا تیرهتر یا کمنور به نظر برسند یا رنگ آنها متفاوت از واقعیت دیده شود. حساسیت به نور نیز از دیگر نشانههای احتمالی است.
برخی افراد مبتلا به CME ممکن است هیچیک از این علائم را نداشته باشند.
عوامل خطر و علل ایجاد
احتمال بروز CME در شرایط زیر بیشتر است:
- انسداد رگهای خونی شبکیه (ترومبوز ورید شبکیه)
- یوئیت (التهاب لایه زیرین سفیدی چشم)
- آسیب چشمی
- سابقه CME در چشم دیگر
- دیابت یا مصرف برخی داروهای دیابت و گلوکوم و همچنین مصرف نیاسین (ویتامین B3)
- جراحی آب مروارید یا سایر عملهای چشمی که احتمال دارد بعد از مدتی به CME بینجامند
روشهای تشخیص
چشمپزشک با چکاندن قطره در چشم مردمک را گشاد میکند و سپس با کمک لنز مخصوص پشت چشم را معاینه میکند تا تغییرات شبکیه و ماکولا را مشاهده کند.
توموگرافی همدوسی نوری (OCT) روش دیگری است که چشمپزشک با استفاده از دستگاه مخصوص تصاویر بسیار دقیقی از شبکیه و ماکولا تهیه میکند.
پزشک ممکن است آنژیوگرافی فلورسئین را برای بررسی وضعیت شبکیه تجویز کند. در این روش رنگ زردی به نام فلورسئین به درون ورید (معمولاً در بازو) تزریق میشود. رنگ درون رگهای خونی حرکت میکند و دوربین ویژهای همزمان از شبکیه عکس میگیرد تا هرگونه تغییر را نشان دهد.
گزینههای درمانی
روشهای مختلفی برای درمان CME وجود دارد از جمله:
- قطرههای چشمی استروئیدی یا غیراستروئیدی برای کاهش تورم ماکولا
- تزریق دارو به درون چشم
- داروهای خوراکی برای کاهش التهاب و ورم
- لیزر برای ترمیم رگهای خونی نشتیدار در شبکیه
- عمل جراحی ویترکتومی برای برداشتن بافت زخم روی ماکولا
چشمپزشک با توجه به شرایط شما بهترین گزینه درمانی را توصیه میکند. بینایی ممکن است ظرف چند ماه پس از درمان CME بهبود یابد.