سلامت چشم ۱۴۰۵/۰۴/۲۰ دکتر سیدحسین قوامی شهری

سلول‌های استوانه‌ای چشم؛ نقش، عملکرد و تفاوت با سلول‌های مخروطی

سلول‌های استوانه‌ای یا rods از گیرنده‌های نوری شبکیه هستند که دید در نور کم و دید محیطی را ممکن می‌سازند. در این مقاله با عملکرد، تعداد و مشکلات مرتبط با این سلول‌ها آشنا می‌شوید.

شبکیه چشم انسان از سلول‌های تخصصی‌ای به نام گیرنده‌های نوری تشکیل شده که نور را دریافت و به سیگنال‌های عصبی تبدیل می‌کنند. سلول‌های استوانه‌ای یا rods یکی از دو نوع اصلی این گیرنده‌ها هستند که نقش کلیدی در دید در شرایط کم‌نور ایفا می‌کنند.

سلول‌های استوانه‌ای چیستند؟

سلول‌های استوانه‌ای نوعی سلول گیرنده نور در شبکیه چشم هستند. این سلول‌ها به سطح نور حساس بوده و دید خوبی در نور کم برای ما فراهم می‌کنند. سلول‌های استوانه‌ای بیشتر در نواحی بیرونی شبکیه متمرکز شده‌اند و دید محیطی (جانبی) را ممکن می‌سازند.

تفاوت سلول‌های استوانه‌ای و مخروطی

شبکیه انسان دارای دو نوع گیرنده نوری اصلی است: سلول‌های استوانه‌ای (rods) و سلول‌های مخروطی (cones). سلول‌های استوانه‌ای ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر بیشتر از سلول‌های مخروطی به نور حساسیت دارند. شبکیه چشم انسان تقریباً ۱۲۰ میلیون سلول استوانه‌ای و ۶ میلیون سلول مخروطی دارد که نشان‌دهنده فراوانی بسیار بیشتر سلول‌های استوانه‌ای است.

مشکلات چشمی مرتبط با سلول‌های استوانه‌ای

برخی از مشکلات چشمی می‌توانند بر سلول‌های استوانه‌ای تأثیر بگذارند. از جمله این مشکلات می‌توان به کراتیت نوری (فوتوکراتیت)، رتینیت پیگمنتوزا و سندرم آشر اشاره کرد. این بیماری‌ها می‌توانند عملکرد طبیعی سلول‌های استوانه‌ای را مختل کرده و بر بینایی تأثیر بگذارند.